NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 9
Już pani wstała?
W ogóle pani nie spała?
Ma pani dziś wiele do zrobienia.
Powinna się pani przespać.
Dokumenty na temat nowej fundacji leżą na stole. Posegreguj je.
Moja koleżanka z klasy w szkole była wśród najlepszych 0,3% uczniów w kraju
i była zupełnie jak pani.
Uczyła się przez cały czas, chyba że spała albo jadła.
Po jakimś czasie zaczęła mało sypiać i uczyć się podczas jedzenia.
Proszę zgadnąć, jak skończyła.
Trafiła do szpitala w dniu egzaminów wstępnych na studia.
Nie próbuję nic wykrakać.
Po prostu powinna pani o siebie zadbać.
- Co w sprawie Gun-woo? - Skontaktowaliśmy się co do kolczyka.
Od tego czasu nic.
Specjalnie upuściłam go w aucie,
żeby mieć pretekst do następnego spotkania.
Bez obaw.
Na pewno zadzwoni.
To kluczowy okres.
Nie popełnij błędu.
Nie popełnię.
Ta dziewczyna od szpitala
rok później dostała się na uczelnię z Ivy League.
Stanę się bezwzględna.
Zdobędę szczyt
i będę patrzyła na świat z góry.
Nigdy więcej nie dam się w nic wrobić
i nie będę niczyją ofiarą.
Dzień dobry. Już pani jest.
Przyszedł pan wcześnie.
Spotykam się z panem Jangiem. Nie mogę się spóźnić ani o sekundę.
Dawno tutaj nie byłem.
Zanim pokłócili się z Moo-ilem,
spotykaliśmy się tu towarzysko od czasu do czasu.
Boże.
Lubi pan herbatę, prawda?
Podobno to ulubiona herbata sekretarza Jin-tao Hu.
Dziękuję.
Minęło siedem albo osiem lat, prawda?
Cały ten czas czekałem na pański telefon.
Wszystko dzięki Yi-kyung.
Powiedziała, że potrzebuję pana, jeśli chcę osiągnąć wielkie cele.
Była bardzo uparta.
Jest bardzo utalentowana.
A więc...
co planuje pan teraz zrobić?
Słucham?
Co ma pan na myśli?
Wbije mi pan nóż w plecy,
tak jak zrobił to pan
Moo-ilowi?
Słucham? Proszę pana...
Ja...
Zdradził pan nawet własną rodzinę.
Mnie prawdopodobnie czeka to samo.
Dlatego mam co do pana wątpliwości.
Co sądzisz?
Układ, w którym cele każdej ze stron są jasne, niełatwo zerwać.
Pan Park wypełni powierzone mu obowiązki.
Oczywiście. Bez wahania.
Yi-kyung musi wiązać z panem
liczne plany.
Sami dogadacie się co do szczegółów.
A w razie potrzeby
nie wahajcie się prosić o pomoc.
Bardzo dziękuję za tę ofertę.
Dziękuję.
Wszystko wygadał Gun-woo, a teraz zachowuje się, jakby nigdy nic.
Przebiegły dziadyga.
Nie zmyślił tego.
Pani Seo.
Zostawmy przeszłość za nami.
Mamy wiele do zrobienia.
Na pewno uda się pani odsunąć Moo-ila?
Z tego, co wiem,
w Grupie Moojin istnieje pewien stary dokument.
Tak!
Hej!
Skoro już tu jesteś, to nie uciekaj.
Puszczaj. Zepsujesz drzwi.
Niech się psują.
- Nie puszczę. - Se-jin.
Tak mam na imię.
Wejdźmy już do środka. Na śmierć tu zamarznę.
Serio.
Przyprowadziłam do domu zaginione dziecko!
Cześć!
Witamy z powrotem. Najwyższy czas, żebyś wrócił.
Czekam i czekam.
Wpadłem tylko przejazdem.
To teraz wpadaj tak codziennie i pracuj.
Dobra?
Wiesz, jak się o ciebie martwiła?
- Przepraszam. - Nie trzeba.
Herbaty?
- Dobry pomysł. Zaparzę. - Dobrze.
Gdzie jest...
Wyszła.
Powinna zaraz wrócić.
O, już jest.
Dzień dobry.
Zawieź Se-jin do Chunha Financing.
Potem odbierz dokumenty z biura w Yeoksam.
Tak jest.
I poproszę herbatę.
Dobrze.
Musisz spotkać się z tymi gnidami blokującymi Projekt Neomiasto
i jednego po drugim urobić.
Nawet jeśli to ludzie Tae-joona,
pieniądzom się nie oprą.
Dokończ ćwiczenia oddechowe.
Co? Ach...
Co do stryja...
Wciąż masz podejrzenia?
Tae-joon z tobą pogrywa.
Nie marnuj sił
i skup się na Projekcie Neomiasto.
Stryj
spotkał się z panem Jangiem,
razem z Yi-kyung Seo.
Główny kierowca Moojin Produce pracuje dla nas.
Powiedział, że cała trójka spotkała się dziś w Seongbuk.
To oczywiste, o czym rozmawiali.
„Ja zostanę nowym prezesem. Ja ci pomogę".
Musiało być przyjemnie.
O czym ty mówisz?
Stryj
starał się o fotel prezesa,
od momentu twojego aresztowania.
Wejść!
- Tak? - Wezwij tu Moo-sama. Natychmiast.
Tak jest.
Chwileczkę.
Ale dlaczego córka Bong-soo miałaby pracować z Tae-joonem?
Nie mogłaby. Nie po tym, co spotkało jej ojca.
Papiery są w porządku.
Przekażę to pani Seo.
Pani Seo chce także jak najszybciej założyć fundację.
Dorosłaś.
W szpitalu padłaś na kolana, błagałaś i płakałaś.
A teraz jesteś grubą rybą, co?
Dziękuję.
Wkrótce skontaktuje się z panami pan Jang.
To będzie dobra wiadomość.
Halo?
Dobrze. W porządku.
Dobrze.
Jedź do Yeoksam beze mnie.
Muszę się z kimś spotkać.
Wyrzuć mnie po drodze.
Dobrze.
To Gun-woo Park?
Tak.
Kiedy to się skończy?
Nie wiem.
Kiedy pani Seo tak zdecyduje.
Zrób to dobrze.
Skoro już się do tego zabierasz, to niech to na niego zadziała.
Chciał się pan ze mną spotkać w sprawie kolczyka?
Kolczyka?
Ach, jest w moim biurze. Zapomniałem go przynieść.
Będzie pretekstem do kolejnego spotkania.
Więc dlaczego...
Słyszała pani coś ostatnio?
Na temat pana Janga albo mojej firmy.
Nic specjalnego.
- A o co chodzi? - Kiedy Moo-sam Park
był w Galerii? Często przychodzi?
Chwileczkę.
Czy ja jestem aresztowana?
Bo czuję się jak na przesłuchaniu.
Powiedzmy, że jest pani świadkiem.
Tak czy inaczej, nie wiem nic szczególnego.
Ostatnio stwierdziłam, że muszę panu o tym powiedzieć.
Dlatego przyszłam.
Doceniam to.
I znów pytam o coś, co muszę wiedzieć.
Nie jestem pana szpiegiem.
Nie mam zamiaru donosić na panią Seo.
Jeżeli nie układ,
to może przysługa?
Jeśli mi pani pomoże, możemy szybko zakończyć tę walkę.
Nazywa mnie pani hipokrytą,
ale ja nie chcę, żeby Yi-kyung Seo stała się krzywda.
Ja nie mogę temu zapobiec.
Może nie, ale mamy coś wspólnego.
Ja 12 lat temu,
a pani teraz,
jesteśmy jedynymi osobami, przed którymi odkryła
prawdziwe uczucia.
I oboje martwimy się
tylko o jedną osobę.
Niepokoi się.
Zauważył, że Moo-sam Park przystąpił do działania.
Co mu powiedziałaś?
Że to przemyślę.
Tak jak powinnaś.
Byłoby podejrzane, gdybyś od razu się zgodziła.
Zdradzaj mu bezpieczne informacje. Pan Jo powie ci, co może wyciec.
Gun-woo...
zdaje się przekonany...
że próbuje zakończyć tę walkę
ze względu na panią.
Se-jin. Co ty zrobiłaś?
- Słucham? - Byłaś z nim na randce?
Czy spotkałaś się z nim, żeby prawił ci kazania?
- Pani Seo... - Pozbieraj się.
Nie to miałam na myśli.
Nie mam czasu użerać się z twoimi uczuciami.
Jeśli masz się wahać,
lepiej od razu zrezygnuj.
Możesz już iść.
Właśnie dostaliśmy to z Moojin Produce.
POROZUMIENIE WS. WALKI ZE SKUTKAMI KRYZYSU
Z tego, co wiem, w Grupie Moojin istnieje pewien stary dokument.
Wszystko w porządku?
Obniż sobie poprzeczkę.
Próbując dotrzymać kroku pani Seo, szybko odpadniesz.
Jestem zła.
I co zrobisz? Zaciśnij zęby i tyle.
Gdybym wcześniej poznała panią Seo,
byłabym teraz znacznie silniejsza.
Wciąż jestem zbyt słaba.
Masz rację.
Zrobię to dobrze, skoro już się do tego zabieram.
Spokojnie. Uważaj na ciśnienie.
Nędzny śmieciu.
Jak śmiesz próbować przejąć firmę?
Nie mogę całe życie pracować dla ciebie.
- Co? - Wystarczy. Proszę odejść.
Wiem, co myśli twój ojciec.
Gdyby żył Moo-yi,
zrobiłby z niego prezesa, a potem pominął mnie
i oddałby fotel tobie.
I dlatego przypełzłeś do Tae-joona?
Żeby uczynił cię prezesem?
Jeśli czegoś nie zrobię, zostanę na lodzie.
Zamknij się, ty...
Ojcze.
Proszę już iść.
Jak długo żyję,
nigdy nie przejmiesz firmy,
nawet z poparciem Tae-joona.
Mam swoje sposoby.
Nie pamiętasz już?
Porozumienie, które podpisaliśmy podczas kryzysu.
Kiedy obawialiśmy się reorganizacji i braku funduszy,
chwytaliśmy się wszystkiego, żeby uratować firmę,
i podpisaliśmy porozumienie w sprawie zarządzania firmą.
Podpisałem je na ślepo i prawie o nim zapomniałem,
ale przyda mi się po 20 latach.
Jedna trzecia akcji firmy
należy do Moo-sam Parka.
A do tego może ubiegać się o zarządzanie firmą.
„Udziały zmarłego brata
zostaną podzielone między pozostałych dwóch".
Nawet z udziałami pana Janga i moimi,
wciąż mamy za mało.
Ale przedkładając ten dokument na zebraniu udziałowców,
mamy dużą szansę na sukces.
Stary prezes, który wyszedł z aresztu tylko ze względu na zdrowie.
Młodszy brat z poparciem najbardziej wpływowego człowieka.
Za kim opowiedzą się udziałowcy?
Skąd wzięła pani ten dokument?
Znam Grupę Moojin
z dokładnością do liczby kafelków na ich podłodze.
Bo one wszystkie
miały być moje.
Czy to na zebraniu udziałowców,
czy w sądzie,
to porozumienie będzie problemem.
Nic nie mów. Potrzebujesz snu.
Gdzie on znalazł
taki stary dokument?
Gun-woo.
Znowu mówisz.
Moo-sam
z dumą przyznał,
że mnie wydał.
Ta gnida
nie powinna zostać prezesem.
Gnida, która zdradza własną rodzinę,
nie zasługuje na Grupę Moojin.
I nie dostanie jej.
Nie martw się i śpij.
Dobrze.
Nie dostanie jej.
Co pan powiedział?
Pokłóciłem się z bratem i powiedziałem mu,
że mam porozumienie i nigdy ze mną nie wygra.
I tak mieliśmy je ujawnić podczas zebrania udziałowców.
Trzeba podnieść przyłbicę.
Żegnam.
Tak, pani Seo?
Gdzie pan jest?
W drodze do domu.
Niech pan wraca.
I wezwie Taka.
Tak jest.
Sprawdzę A-3.
A-3 czyste.
WIEŻA MOOJIN
Dział audytu nie ma żadnej kopii.
Ani jednej?
Powiedzieli, że prezes kazał zniszczyć
wszystkie dokumenty związane z przekrętami Moo-sam Parka.
Pan również nic nie znalazł?
Dokładnie wyczyścili nasze biura.
Kto by przypuszczał, że mamy w rodzinie złodzieja?
Poszukam innych słabości
niż kwestia malwersacji.
Zbyt szybko się pani poddaje.
To jeszcze nie koniec.
Mój brat bardzo się o mnie troszczy.
Nie chciał, żebym wylądował za kratkami,
więc pozbył się dowodów.
Teraz na pewno żałuje.
Wyczyściliście również biuro Gun-woo?
Znaleźliśmy dokumenty i zniszczyliśmy je.
Dzięki wam szczęście się do mnie uśmiechnęło.
Nie obchodzi mnie pańska moralność.
To, czy sprzedaje pan brata, żeby uchronić się od śledztwa,
ani to, ile pieniędzy firmy pan zdefraudował.
To nie ma dla mnie znaczenia.
Jednakże
nie podoba mi się,
kiedy utrudnia pan mój plan.
Proszę się nie denerwować przez jeden mały błąd.
Chce pan zostać prezesem Grupy Moojin?
Więc niech pan nic nie robi
bez mojej zgody.
Musi pan ukrywać wszystko przed innymi
i niczego przede mną.
Gdy tylko złamie pan tę zasadę,
tym samym zakończy pan
naszą współpracę.
Ja powiem pani to samo.
Proszę nie próbować mnie wykiwać.
Muszę zostać prezesem,
żeby pani i pan Jang na tym skorzystali.
Pan Jo odprowadzi pana do drzwi.
Od teraz będę panią przyjmował w moim biurze.
Nie musimy się martwić, że ktoś może nas obserwować.
I proszę zmienić kierowcę.
Słucham?
Niby dlaczego?
Coś pani podejrzewa?
W tym decydującym okresie musi pan być wyjątkowo ostrożny.
Oczywiście.
Gdzie jest Se-jin?
Podobno podczas kryzysu
bracia zawarli porozumienie w sprawie zarządzania
i zgodnie z nim pan Moo-sam może zostać prezesem.
Co?
Nie pomagam?
Wręcz przeciwnie.
A właśnie.
Dziś pamiętałem.
- Jest tani, może go pan wyrzucić. - A więc go wyrzucę.
Długo pani się zastanawiała?
Jestem ciekaw, czy to było przemyślane,
kiedy poprosiła pani o pilne spotkanie.
Szanuję
panią Seo.
Ale nie chcę, żeby coś jej się stało.
A to znaczy, że walka
musi się skończyć, tak jak pan mówił.
Dziękuję za zrozumienie.
Przepraszam.
Proszę odebrać. Ja pójdę do łazienki.
Tak, pani Moon. Sprawdziła to pani?
Tak jak pani mówiła,
wciąż jestem tanim lusterkiem,
ale chciałabym, żeby choć w części
odbijało się we mnie
pani prawdziwe oblicze.
Rozumiem, dlaczego jest pani dla niej wyjątkowa.
Macie wiele wspólnego.
Przepraszam, nagły wypadek. Znowu.
Wiem, że pana firma przechodzi kryzys.
Ja też muszę wracać.
Po wszystkim zapraszam na kolację.
Co pani na to?
Do zobaczenia.
Dziękuję.
NAGRANIE 004
MINISTERSTWO SPRAWIEDLIWOŚCI
Pominę uprzejmości.
Żaden z nas nie chce długo rozmawiać,
więc przejdźmy od razu do rzeczy.
Dowody malwersacji Moo-sam Parka.
Ma pan kopię, prawda?
Proszę mi je dać.
Przyjmuję rozkazy tylko od pana Janga.
Pan Jang o panu zapomniał.
Yi-kyung Seo zajęła pana miejsce.
W takim razie jestem spokojny.
Jest bardzo zdolną osobą.
Nie obchodzi mnie, czy porzucony sługus
pozostanie wierny.
To nie ma nic wspólnego z panem Jangiem.
A więc rozpoczęła się bratobójcza walka.
- Tak? - Może pan o tym przeczytać w gazetach.
Proszę dać mi dokumenty.
No nie wiem.
Tyle miałem tych papierów.
Nie pamiętam, czy mam jeszcze egzemplarz.
Chyba nie.
Szkoda.
Bo ja mam inny dokument.
Jong-hyuk Nam.
Od roku 2005 profesor na Wydziale Mediów Uniwersytetu Moojin.
Jego brat, Jong-hyuk Nam.
Przekręty podczas nominacji, plagiaty, defraudacja grantów naukowych.
Potrójna korona.
Dobrze. Tyle dowodów wystarczy.
Pójdę już.
Będzie groził panu Namowi,
żeby dostać dowody malwersacji.
Ciekawe.
Gun-woo Park.
Ta korporacja edukacyjna to własność Grupy Moojin,
a mimo to chce pan nagłośnić sprawę korupcji profesorów?
Zrobi pan to?
Czemu miałbym się martwić chorobą stopy, kiedy grozi mi utrata całego ciała?
Jeśli odda mi pan dowody malwersacji, ukryję to.
To walka wewnątrz rodziny Parków.
Nie zdradzi pan pana Janga.
Panie Nam,
proszę dać mi dokument
i ocalić brata.
Proszę przekazać panu Jangowi, że zaraz u niego będę.
Niech Moo-sam Park też przyjdzie.
Tak jest.
Dobra robota.
Dobrze.
Pochwaliłam cię,
a nie zrugałam.
Odebrałam to jako komplement.
Co się stało?
Co ma pani na myśli?
Sumienie, poczucie moralności albo rozsądek. Które cię gryzie?
Chodzi o sam fakt nagrywania
czy o to, że nagrywany był Gun-woo?
Nie.
Nic mnie nie gryzie.
To dobrze.
Gun-woo jest zdesperowany i posunie się do wszystkiego.
Nie bądź naiwna i nie denerwuj się.
To strata czasu.
Rozumiem.
Proszę dzwonić, kiedy pani chce,
zarówno w sprawach służbowych, jak i prywatnych.
Podobno kontaktowałeś się dziś z dyrektorami.
Mówiłem, że musisz wypoczywać.
Zbliża się specjalne zebranie udziałowców
zwołane przez Moo-sama, prawda?
Wszystkim rozpowiedział
o dokumencie z porozumieniem.
Dyrektorzy mówią,
że to może nam zaszkodzić.
Oni nic nie robią, tylko się przejmują.
Nie ufaj im zanadto.
Zdradziłem najlepszego przyjaciela,
a mój brat zginął przeze mnie z dala od domu.
Chyba odpokutowuję...
wszystkie swoje winy naraz.
Nie mów jak ktoś słaby.
Nie przejmuj się zebraniem.
Stryj nie zajdzie tak daleko.
Ale jeśli się martwisz, przenieś mnie do innej jednostki.
Do korporacji edukacyjnej.
Muszę zostać tam dyrektorem generalnym.
Wie pani, co to znaczy, jeśli zostanie tam dyrektorem generalnym?
Do tej korporacji należy 5% udziałów Grupy Moojin.
Jeśli Gun-woo zostanie dyrektorem,
wykorzysta to, aby utrzymać Moo-ila przy władzy.
Nawet jeśli przedłożę porozumienie,
to jeśli nie odbierzemy mu stanowiska...
Odłożymy plany do następnego zebrania,
a do tego czasu zbierzemy więcej udziałów.
Myśli pani, że Moo-il i Gun-woo będą w tym czasie spali?
Oni też urosną w siłę.
Panie Park.
Pani Seo.
Zagrałem va banque.
Jeśli teraz przegram, jestem skończony.
A wszystko się sypie.
Ten dziadyga pan Jang
nie umiał zapanować nad podwładnym.
Co ja mam zrobić?
Jakie są przewidywania?
Ma rację, niezbyt optymistyczne.
To właśnie mówię.
Jeśli Gun-woo zostanie dyrektorem generalnym, to koniec ze mną.
To pan jest odpowiedzialny za ten bałagan.
Proszę przestać mi rozkazywać. To irytujące.
Przykro mi, ale sytuacja jest krytyczna.
Nie miałem wyboru.
Gun-woo Park nie jest zmienną, a stałą.
Jest nieuniknioną przeszkodą.
Nie możemy zapatrzyć się na nią i potknąć się.
Czyli ma pani pomysł?
Przyszłaś na zebranie zespołu?
Masz jakiś dobry plan?
- Wyglądasz na zmęczonego. - I jestem.
Praca po nocach to nie dla mnie, ale dzięki tobie idzie mi coraz lepiej.
Nie przepracuj się przy zebraniu udziałowców.
I tak przegrasz.
Dokładnie przyjrzę się i ludziom, i strategiom.
Nie ufaj ludziom zanadto.
Pieniądzom też nie można wierzyć.
No tak, ale mamy w kraju wolność religii.
Przepraszam.
Zaopiekuj się prezesem.
Utrata stanowiska będzie bolesna.
Szukam zagranicznej filii, do której wyślę stryja.
Jakieś zacisze biznesowe bez bezpośrednich lotów.
Właśnie tam zostaniesz przeniesiony,
więc szukaj w ciepłych krajach.
Dobrze cię znów widzieć.
Przy okazji dokładnie obejrzyj sobie biuro,
bo nigdy więcej tu nie wrócisz.
Wracaj do pracy. Żegnam.
Tak, panie Jang.
Dziękuję za zrozumienie.
Myślałam, że jest pani w siedzibie Grupy Moojin.
Jak ci się podoba?
No nie wiem.
To niedoceniony artysta.
Za rok lub dwa
będzie rozchwytywany.
Tak samo jak ty.
Nawet beze mnie
miałabyś swoją szansę.
Możliwe, że to ja miałam szczęście.
Bzdura.
To ja miałam szczęście, bo pani dała mi szansę.
Może pani być spokojna.
Między mną i Gun-woo
to nie to, co pani myśli.
Nieszczęścia chodzą parami.
Między ludźmi cierpiącymi na tę samą chorobę tworzy się więź.
Gun-woo i ja
martwimy się tylko o jedną osobę.
To dobre podejście.
Nie chodzi o pracę.
A o czym innym miałybyśmy rozmawiać?
O pogodzie? Zainteresowaniach?
Zakupach?
Co sądzisz o tym?
Nie znam się na tym.
I pani również nie znam.
Więc wytłumaczę ci.
Pamiętasz, co powiedziałam na początku?
Miałaś stać się całkowicie nieodzowna dla Gun-woo.
Wkrótce otrzymasz szansę.
Będzie rozpaczliwie potrzebował pocieszenia.
Nie przegap tej okazji.
Panie Park.
Znaleźliśmy papiery Daejin Construction.
Proszę spojrzeć na udziały...
Jak widać,
Moo-sam Park może zdobyć
co najwyżej 43% udziałów.
Z kolei Gun-woo Park...
Wychodzimy.
To dzięki tobie wróciłem.
Natychmiast pożałowałem, że odszedłem.
Widziałaś te dziewczyny z tamtej roboty?
Były słodkie, co?
Profesor Nam z Wydziału Mediów Uniwersytetu Moojin
jest podejrzany między innymi o korupcję,
plagiat oraz malwersacje.
Profesor Nam to najmłodszy profesor...
Powinien pan odciąć poplątaną linę.
Wydaje się pan przejęty sprawą pańskiego brata, więc chętnie ją wyjaśnię.
Czy pan Jang
zaaprobował tę decyzję?
Jego celem jest zapewnić Moo-sam Parkowi fotel prezesa.
To raczej pani cel.
Niech pan się nie przejmuje bratem i cierpliwie czeka.
Kiedy tylko znajdziemy kozła ofiarnego, wyjdzie pan na wolność.
I tak tylko pan Jang przyjmie pana z powrotem.
MINISTERSTWO SPRAWIEDLIWOŚCI
Odmawia spotkania z panem.
Prosi, aby nigdy pan nie wracał.
Dzień dobry.
- Gdzie jesteś? - Wracam do domu.
Nadszedł czas.
Chwila, w której staniesz się dla Gun-woo nieodzowna.
Halo?
Pani przyjaciółka wciąż jest w szpitalu?
Tak. Miałam wychodzić, ale pomyślałam...
Dzięki bogu, że go nie wyrzuciłem.
Wcale nie był tani.
Nie mam nic szczególnego do omówienia, ale czy mogę zająć panu chwilę?
Jadła pani już?
Nie smakuje panu?
Chciałem pani kupić coś lepszego.
Nie lubi pan taniego jedzenia, co?
- Rozumiem. - Co? Nie.
Kiedy pracowałam dorywczo,
jadłam tyle kimbap i tteokbokki, że nie mogłam na nie patrzeć.
Ale teraz wyglądają apetycznie.
Yi-kyung odkryła cię, kiedy pracowałaś dorywczo?
Coś w tym sensie.
Niełatwo przyciągnąć jej uwagę.
Gun-woo.
Czy to nie dziwne?
Rozmawiamy tylko o pani Seo.
O jej przeszłości i o tym, co robi teraz.
To prawda.
Porozmawiajmy dziś o czymś innym.
Podobno przygotowuje się pan
do zebrania udziałowców.
Nie. Nie o pracy.
Dobrze...
Jestem Yi-kyung Seo z Galerii S.
Czy Bong-soo wie,
że zostałaś sługusem Tae-joona?
Na pewno nie.
Natychmiast by przyleciał i zrobił awanturę.
Tylu innych ludzi mogło ci pomóc,
a ty sprzymierzasz się z nim?
Po zebraniu udziałowców
będzie pan musiał ustąpić.
Nie ma mowy.
Chodzi o to durne porozumienie?
Powodzenia z nim.
Tak łatwo się nie wycofam.
Jeśli mnie się nie uda, Gun-woo będzie o mnie walczył.
Z udziałami korporacji edukacyjnej
utrzyma się nieco dłużej.
Może pan przetrwać specjalne zebranie udziałowców,
ale nie zebranie roczne.
Wynik jest już przesądzony. Może pan tylko przeciągać sprawę.
Niech pan nie mianuje Gun-woo Parka
dyrektorem generalnym.
Ten padalec Moo-sam nie może zostać prezesem.
Jest zepsuty do szpiku kości.
Gun-woo Park jest taki sam.
Słucham?
Moo-sam to ustawił.
Gun-woo nie zrobił nic złego.
Czy ludzie uwierzą w jego niewinność?
Jego własny ojciec pozbawił go stanowiska i zostawił w zawieszeniu.
Prawda nie ma znaczenia.
Liczy się to, w co ludzie wierzą.
Nie ciekawi pana,
kto zaaranżował
cały ten cyrk?
Przyjechałaś tutaj...
żeby zemścić się za swojego ojca, prawda?
Zemsta.
Co za przeżytek.
Gun-woo i ja...
przyjaźniliśmy się w Japonii.
Słucham?
Przyjaźniłaś się
z Gun-woo?
To było coś więcej.
Chcieliśmy we dwoje
uciec od ojców.
Prawie przeze mnie zginął.
W końcu
zerwaliśmy kontakty.
To konflikt...
między moim ojcem a wami
nas do tego doprowadził.
Wasza chciwość
i zdrada.
Słuchaj.
Co do tego, co spotkało Bong-soo...
Szanowany biznesmen?
Troskliwy ojciec?
Niech pan się przejrzy w lustrze.
Z chciwości zdradził pan przyjaciela.
Jest pan nikczemny i zepsuty.
Miota się pan, żeby nie stracić majątku.
To Gun-woo na tym cierpi.
Niech pan nie pozwoli
na kolejną ofiarę pana chciwości.
Niech pan odsunie syna
od tej walki.
Proszę pana!
Siostro, szybko!
Gdyby zsumować wartość gitar, które zniszczył mi ojciec,
byłbym milionerem.
Ale jakoś uciekł pan do Japonii.
Wsiadłem w pierwszy samolot,
żeby mnie nie złapali.
Byłoby ciekawej, gdyby poleciał pan do Afryki.
To przeznaczenie,
że poznał pan panią Seo.
Widziałam w jej pokoju pana płytę.
Dużo pan wtedy dla niej grał, prawda?
Znowu to robimy.
Jesteśmy uzależnieni,
i pan, i ja.
Słucham?
Ojcze, obudź się.
Co się stało?
Trudności z oddychaniem wywołały udar mózgu.
Jego stan jest stabilny, ale musimy zrobić rezonans.
Podobno była pani w szpitalu.
O czym pani z nim rozmawiała?
Jak się czuje prezes?
Na szczęście nie było krwotoku mózgowego.
Ale nie odzyskał jeszcze przytomności.
Miała pani inny powód,
żeby mnie wysłać, prawda?
Nie chciała pani, żeby Gun-woo był obecny przy spotkaniu.
Co mu pani powiedziała?
To poczucie winy.
Nawet całkowicie bezduszna osoba
ugnie się pod poczuciem winy.
Pamiętaj o tym.
To użyteczny fakt.
On jest stary
i schorowany.
Nie powinno się atakować ludzi
w taki sposób.
To nie staruszek na ławce w parku.
Na jego jedno słowo tysiące ludzi mogą stracić pracę.
Jego jeden podpis
może zrównać z ziemią całe miasto.
Nie jest tak słaby, by zasługiwać na współczucie.
A więc...
pani umyślnie doprowadziła do udaru?
Chciała go pani uderzyć w czuły punkt?
W tej walce nie ma zasad.
Jeśli nie położę go na łopatki, on zaatakuje mnie.
Mogłabym przeklinać zwycięzców, kiedy przegram,
ale oni i tak nie słyszą krzyków.
Se-jin.
Nie wahaj się.
Jeśli naprawdę pragniesz świateł,
które widziałaś, nie wahaj się.
Po prostu je weź.
Grupa Moojin, w której toczy się walka o władzę,
zwołała specjalne zebranie udziałowców w siedzibie głównej Samseong,
na którym zadecydowano o odwołaniu prezesa Moo-il Parka.
Na spotkaniu rozpoczętym o godzinie 9.00
poruszano temat zdrowia...
Pani Seo odniosła wielki sukces.
Nowy prezes...
Dobra robota.
...dyrektor Moojin Produce Moo-sam Park,
został wybrany przytłaczającą większością głosów.
Wartość Grupy Moojin wzrosła dwukrotnie
za kadencji byłego prezydenta Tae-joon Janga,
a akceptacja Projektu Neomiasto Moojin,
marzenia prezesa Parka,
wywołała podejrzenia o preferencyjne traktowanie.
Gun-woo.
Moi rodzice zginęli
w wypadku samochodowym.
Kiedy moja matka odeszła,
ojciec jeszcze długo leżał na oddziale intensywnej terapii.
Praktycznie zamieszkałam wtedy na korytarzu szpitala.
Zasypiałam na ławce, budziłam się i wlepiałam wzrok w ścianę,
a po chwili miałam w głowie pustkę.
Przyglądałam się wzorom na podłodze.
Czas przestał istnieć. Nie czułam głodu, niczego nie czułam.
Tutaj podłoga jest inna.
Proszę się nie załamywać.
Już nic złego się nie stanie.
Yi-kyung...
Yi-kyung by tego nie zrobiła.
Co ona powiedziała mojemu ojcu?
Gun-woo.
Przepraszam, Gun-woo.
Jest coś,
czego nie mogłam powiedzieć.
Tak naprawdę...
pani Seo...
Proszę pana.
Niech pan wejdzie.
Nie trzeba.
Możesz mówić.
Gdzie...
córka Bong-soo?
Nie ma jej tutaj. Nie przyszła.
A zebranie?
Jak poszło?
Czy Moo-sam wygrał?
Wszystko się ułożyło.
Nie martw się.
Napisy: Juliusz Braun